Άγιος Παΐσιος: Περί προσευχής

 

 

 

Δεν μπορούμε να είμαστε αδιάφοροι για την σωτηρία της ψυχής μας. 
Πρέπει να μας απασχολή συνέχεια πώς θα σωθούμε. 
Αν δεν μας απασχολή αυτό, θα μένουμε δεμένοι με τα γήινα και θα είμαστε συνέχεια βραχυκυκλωμένοι. 
Όταν δεν ξεχνούμε ότι ο σκοπός μας εδώ στην γη είναι η απόκτηση της Βασιλείας του Θεού, τότε μπαίνει μέσα μας η καλή ανησυχία. 
Αυτή η ανησυχία αργά ή γρήγορα θα μεταφέρη την ψυχή μας στον πνευματικό χώρο, όπου θα βρη άφθονο οξυγόνο, θα ζωντανέψη και θα πετάξη ψηλά. 
Ο Θεός δεν έδωσε το μυαλό στον άνθρωπο, για να καταγίνεται συνέχεια με το πώς να βρη ταχύτερο μέσο να πηγαίνη από την μια χώρα στην άλλη, αλλά, για να καταγίνεται πρώτα με το κυριώτερο: πώς να φθάση στον προορισμό του, κοντά στον Θεό, στην αληθινή χώρα, στον Παράδεισο.

Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Ε’ «Πάθη και Αρετές»

 

Τί βοηθάει, Γέροντα, για να διατηρή κανείς σταθερή την επικοινωνία του με τον Θεό; 
– Πολύ βοηθάει η εσωτερική ειρήνη της ψυχής. Όταν η ψυχή είναι τακτοποιημένη, η προσευχή προχωράει μόνη της. 
Γι’ αυτό να μην αφήνης μέσα σου κακία για κανέναν. 
Αν έβαλες αριστερό λογισμό για κάποιον, να τον εξαγορευθής στην Γερόντισσα. Να διώξης και κάθε άλλον αριστερό λογισμό που έχεις, φέρνοντας
-καλούς λογισμούς. 
Με τους καλούς λογισμούς καθαρίζει ο δρόμος, και η προσευχή προχωράει άνετα.

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ ΣΤ’ «Περί Προσευχής» - 24

 

Γέροντα, ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος λέει ότι η προσευχή είναι «κριτήριον προ κριτηρίου»23.
– Έτσι είναι. 
Όταν ο άνθρωπος προσεύχεται σωστά, τότε η προσευχή είναι «κριτήριον προ κριτηρίου». 
Όποιος έχει υγεία πνευματική, όταν πάη να προσευχηθή και αισθανθή την καρδιά του σκληρή, θα εξετάση από που προέρχεται αυτό, για να το διορθώση. «Γιατί αισθάνομαι έτσι; θα πή. Μήπως πλήγωσα κάποιον με την συμπεριφορά μου; Μήπως κατέκρινα ή μου πέρασε λογισμός κατακρίσεως και δεν το κατάλαβα; Μήπως μου πέρασε κανένας υπερήφανος λογισμός ή υπάρχει μέσα/μου κάποιο θέλημα και δεν με αφήνει να επικοινωνήσω με τον Θεό;».
– Κι άν, Γέροντα, δεν βρίσκη τίποτε; 
– Δεν μπορεί· κάτι θα έχη συμβή. Αν ψάξη στο αρχείο – ανακρίνη δηλαδή τον εαυτό του
–, θα βρη τον φάκελλο και θα καταλάβη σε τί έφταιξε.
– Να ανακρίνη, Γέροντα, τον εαυτό του ή να εξομολογηθή στον Θεό;
– Τί να εξομολογηθή, αφού δεν ξέρει τί έχει κάνει;
Πρώτα πρέπει να ανακρίνη τον εαυτό του. Κι αν δεν βρίσκη τίποτε, τότε να κάνη δυό-τρείς μετάνοιες, να πέση στα γόνατα και να πή: 
«Θεέ μου, πάντως σε κάτι έχω σφάλει.Φώτισέ με να καταλάβω τί έκανα». 
Μόλις το πη αυτό, αμέσως με την ταπείνωση θα φύγη η ομίχλη του πειρασμού και θα βρη την αιτία.
Βλέποντας δηλαδή ο Θεός την ταπείνωσή του, στέλνει την Χάρη Του και τον φωτίζει να θυμηθή ακριβώς σε τί έφταιξε, για να τακτοποιηθή.

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ ΣΤ’ «Περί Προσευχής» - 24 -

23 «Κριτήριον προ κριτηρίου» σημαίνει: «Δικαστήριο προ της τελικής δίκης». Πρβλ.

Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου, Κλίμαξ, Λόγος ΚΗ΄, παρ. α΄, σ. 159. «Προσευχή εστι, τω όντως ευχομένω, δικαστήριον και κριτήριον και βήμα Κυρίου προ του μέλλοντος βήματος».

 

Ἁγιου Παϊσίου Ἁγιορείτου